Krok 1: wgraj PDF, skrypt albo zdjęcie
PDF, slajdy z wykładu, skrypt albo zdjęcie strony pisanej ręcznie. Pismo odręczne to miejsce, w którym większość narzędzi się zatrzymuje, a przy notatkach z zajęć jest to sytuacja zwykła. Nie trzeba niczego wcześniej przepisywać ani porządkować: WeSolve+ czyta plik i sam wyciąga z niego tematy. Kto pisze ręcznie na wykładzie, nie traci już czasu na przepisywanie.
Krok 2: wybierz liczbę kart i poziom
Tematy pochodzą z pliku, ty decydujesz tylko ile kart i jak trudnych. Na jeden rozdział dwadzieścia do trzydziestu kart to rozsądna porcja: wystarczy na dwie powtórki, a jednocześnie zestaw da się skończyć. Przerobienie całego skryptu naraz to najczęstszy błąd, bo taki zestaw nigdy się nie kończy.
Krok 3: dziesięć do dwudziestu sekund
Tyle trwa generowanie. To jest właśnie różnica wobec pisania ręcznego, bo tam większość rezygnuje: zestaw zajmuje więcej czasu niż nauka z niego, a rezygnacja przychodzi przed pierwszą powtórką. Każda karta ma awers, rewers i wyjaśnienie, dlaczego odpowiedź brzmi tak. Pojedynczą kartę można poprawić bez generowania zestawu od nowa.
Krok 4: zestaw sam planuje powtórki
Dalej pracuje powtarzanie w odstępach. Karty, które umiesz, wracają coraz rzadziej; te, które pomylisz, wracają następnego dnia. Moment wynika z krzywej zapominania: zapominanie spada szybko na początku, potem się wypłaszcza, więc opłaca się wrócić tuż przed spadkiem. Tego jednego elementu program planuje lepiej niż człowiek, bo liczy go osobno dla każdej karty.
Dlaczego nie pisać kart samemu
Karty pisane ręcznie nie są lepsze, są tylko droższe w czasie. Cały wysiłek wypada przed pierwszą powtórką i właśnie tam większość rezygnuje: zestaw do jednego rozdziału zajmuje godzinę albo dwie, a nauka z niego dwadzieścia minut. To, co przy pisaniu naprawdę pomaga, to decyzja, co zasługuje na pytanie, i tę decyzję nadal podejmujesz: wybierasz liczbę kart i poziom, poprawiasz nietrafione karty i usuwasz to, czego nie ma na egzaminie. Różnica polega na tym, że te decyzje zajmują minuty, a nie godziny.
Co jeszcze powstaje z tego samego pliku
W tym samym przebiegu powstaje quiz z wyjaśnieniami, streszczenie do czytania i podcast do słuchania. Cztery formaty z jednego pliku, bo ten sam materiał przydaje się inaczej w różnych momentach: quiz do sprawdzenia, fiszki do odstępów, streszczenie dla całości, podcast na drogę. Przy maturze najwięcej daje połączenie quizu i fiszek.
Źródła użyte na tej stronie
Czy to jest darmowe?
Plan darmowy ma dzienny limit i nie wymaga danych do płatności. Wystarczy, żeby na własnym rozdziale sprawdzić, czy karty są dobre.
Czy działa z notatkami pisanymi ręcznie?
Tak, ze zdjęcia strony. Przy notatkach z zajęć to droga główna, a nie wyjątek.
Czy mogę poprawić kartę?
Tak. Poprawiasz awers albo rewers, a karta zostaje w swoim planie powtórek. Zestaw nie jest generowany od nowa.
Ile kart z jednego rozdziału?
Dwadzieścia do trzydziestu to rozsądna porcja. Cały skrypt naraz daje zestaw, którego się nie kończy.
Czy potrzebna jest aplikacja?
Nie, działa w przeglądarce, a na iOS jest dodatkowo aplikacja. Zestaw jest w obu miejscach ten sam.
Czy karty pisane ręcznie nie są lepsze?
Korzyść z pisania leży w decyzji, co zasługuje na pytanie, a nie w przepisywaniu. Tę decyzję nadal podejmujesz, wybierając liczbę kart i poprawiając te nietrafione, tylko zajmuje to minuty zamiast godzin.
Ostatnia aktualizacja: 2026-09-16 · Napisane z pomocą AI i sprawdzone przed publikacją.